روز تولد من در شناسنامه ام این جوری نوشته شده
یک اردیبهشت ......نقطه چین
سالش رو خودم هم وحشت دارم بنویسم

بسکه خودم را جا گذاشته ام در گذشته
و روزگار انگار بازی خنده دارو و درعین حال ترسناکی را مدتها است با من شروع کرده است
هرچه من آرام راه میروم
او می دود ومن نفس کم می آورم
خواهرم می گوید :تواردیبهشتی نیستی یا خردادی هستی یا تیر ماهی
و دلیلش برای این حرف شبی گرم وتب آلود بود که مادر با شکم بزرگش دست به پهلو در حالی که از درد لبش را می گزیده همچنان به فتق ورتق امور هشت بچه اش رسیدگی می کرده است
و لابد ضرورت وفرصتی نمی دیده برای تولد نهمین فرزندش که دختری سبزه و چشم سیاه بود ....حتا ناله کند
و خواهرم هنوز صدای اولین گریه من وقتی همه روی پشت بام خواب بوده اند را بیاد دارد وهرم گرما یش را
اما من اردیبهشتی هستم وگوشم بدهکار این حرفا نیست
من اردیبهشتی هستم برای هجای خوش آهنگ بهشتی اش وخنکای لطیف وسبک وحریری اش
من از اسم این ماه واز طنین موسیقیایی اش که انگار تکرارش نامش با بوی عطر بهار نارنج آمیخته شده است
من از بلاتکلیفی این ماه بین خنکی و گرمای ملیح ش و باران های بی موقع و از قژقژ پنکه اش یقین دارم که بانویی اردیبهشتی هستم
من اگر صدبار دیگر هم بدنیا بیایم اردیبهشت می آیم
در فال تقویمی که سارا برایم فرستاده مقررشده است
زن اردیبهشتی اگر مادر بود سختگیراست
اگر همسر بود همسری فداکاراست و یادشان رفته که زن اردیبهشتی مجردچه خصائصی دارد
اما من این خصلت ها را اضافه میکنم من مطمئنم اردیبهشتی ها بطرز عجیبی از جنگ متنفر هستند و عاشق صلح و دوستی هستند وبه خاطر همین است که
فیلم پیانیست پولانسکی
فیلم غلاف تمام فلزی وراه های افتخار کوبریک را وهمه ی سینماوادبیاتی که در نکوهش جنگ هست را همیشه ستایش کرده ام
زن اردیبهشتی عاشق نور است
و همیشه در جستجوی دریچه ای به روشنایی است
عاشق باران و ماه و آسمان است
عاشق شبو و نرگس وبهارنارنج
من بانوی اردیبهشت هستم با وبلاگی به همین نام که سالهاست پرش کرده ام از کلمه و حرف ودل نوشته و....وفکرمیکنم همه زن های اردیبهشت
یک بانوی اردیبهشتی تمام عیار هستند
دوستدار صلح و عشق ونور وروشنی
اردیبهشتی های عزیز تولدتان مبارک

و